Gevallen held Maryam Saadat; het kind van Maryam Saadat
Overlijden Maryam Saadat 24 jaar oud in Iran Teheran
Geschreven door: Miehchak Sepied
Het is volslagen duisternis, en een kou die langzaam in mijn botten trekt. Hier is de tijd niet langer lineair. Uren, dagen en afstanden hebben geen betekenis meer. Er zijn slechts een paar beelden overgebleven die zich onophoudelijk in mijn hoofd herhalen; chaotische flarden van de laatste nacht van mijn leven. Ik ben Maryam, vierentwintig jaar oud, en elke keer dat ik aan die nacht terugdenk, hoor ik nog vóór het schot, vóór het bloed, vóór ik op het asfalt neerstortte, het huilen van mijn kindje. Het begon allemaal toen de flesvoeding op was. Het was al over negenen 's avonds. De bittere kou van de maand Dey (december/januari) lag op de ruiten en in de straten van Teheran heerste onrust. Buiten klonken geluiden die je deden besluiten om binnen te blijven; geschreeuw, getoeter, rumoer, en soms een doffe dreun in de verte waarvan je niet wist of het een explosie was of een geweerschot. Maar mijn kindje van vierenhalve maand had honger. Ze huilde niet eens meer; ze kermde zachtjes. Ze duwde het lege flesje weg, streek met haar tongetje langs haar droge gehemelte en balde en opende haar kleine vuistjes in de lucht. Mijn leven werd afgemeten aan precies zulke geluiden; aan de uren da…
مریم سعادت · نراتا · تهران · نوزاد
