Elsaham Tohghiani
Overlijden الهام طغیانی ریزی 44 jaar oud in Iran Isfahan Zarín stad
Geschreven door: Nova
Ik sliep. Een diepe slaap; dieper dan alle slaap die ik in deze zevenenveertig jaar van mijn leven had gehad. Ik stond op en ging zitten. Ik streek met mijn hand door mijn verwarde haren. Op dat moment herinnerde ik me hoe wit ze de laatste tijd waren geworden en dat ik ze voor de bruiloft van de tweeling moet verven. Ik keek om me heen. Alles was vreemd. Ik wist niet waar ik was, ik wist alleen dat ik hier niet wilde zijn, de lucht rook naar de dood; naar ouderdom, stilte en duisternis. Ons huis was altijd vol licht; vol met het gelach van mijn zoons en de vriendelijkheid van mijn vrouw. Maar hier... hier leek de tijd jaren geleden te zijn gestorven. Ik probeerde me te herinneren waar ik was en wat er was gebeurd, maar mijn geest was leeg. Ik had geen enkel besef van tijd; het leek alsof de wijzers stil stonden. Ik stond op. De kamer was donker en vol met oude, stoffige spullen. Achter me hing een oude spiegel aan de muur. Ik liep ernaartoe, veegde met de palm van mijn hand het stof van jaren weg en staarde naar mijn gezicht. Naar mijn ogen. En plotseling... herinnerde ik me alles weer. Het was december. Zarinsjahr in Isfahan was koud; een kou die tot in je botten doordrong. Ik wa…
الهام طغیانی · ترک قشقایی · زرین شهر اصفهان · پاساژ گلریز
