Gevallen held Mohammad-Mehdi Jarchi; handen die op de piano de melodie van eer speelden

Overlijden Mohammad Mehdi Djartsji 38 jaar oud in Iran Karaj Fardis

Geschreven door: Sarva

Hij speelde piano. De ‘Passacaglia’ speelde hij zo adembenemend mooi dat het leek alsof zijn ziel over de toetsen stroomde. Een rusteloze minnaar van Iran, een 38-jarige getrouwde man en pianist; een bewuste mens en kunstenaar wiens leven verweven was met muziek en de hoop op een stralende toekomst. Mohammad-Mehdi hield van het leven; van zijn familie, van zijn muziek en van het land waaraan hij met hart en ziel verknocht was. Maar naast al deze liefdes droeg hij een grote droom met zich mee: het zien van een vrij Iran. In de ochtend van 9 januari (19 dey) bepaalde het aanschouwen van de bloedsporen op het asfalt en de lichamen van enkele gevallenen voor een kliniek in Fardis, Karaj, zijn besluit om de straat op te gaan. Mohammad-Mehdi, die de droom van een vrij Iran altijd in zijn hart droeg en wiens ziel klopte voor een morgen zonder onderdrukking, kon niet onverschillig blijven voor wat hij had gezien; de confrontatie met de rauwe werkelijkheid was genoeg om zijn besluit vast te leggen om zich bij het volk te voegen. Diezelfde avond verliet hij overhaast en vol ongekende passie het huis om schouder aan schouder met zijn volk in de straten van Fardis te staan; alsof zijn hart er…

محمدمهدی جارچی · کرج · فردیس · پیانیست

Lees de volledige tekst hier

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.