Gevallen held Sajedeh Karimi Pirmousaei; Regen op het graf van zeventien jaar
Overlijden Sajedeh Karimi Pirmoesaei 17 jaar oud in Iran Astaneh Ashrafiyeh
Geschreven door: Miehchak Sepied
Trek je hand niet uit mijn hand, mam.Is het nog steeds even koud?Trilt het nog steeds even erg? Als je het mij vraagt, zeg ik dat alles stil is blijven staan op donderdag 18 januari 2025.Om 18:30 uur, rond het plein van Hafez in Astara.De lichte regen van Gilan viel en de lucht smaakte naar angst.De stad was verdwenen in het tumult van kreten, rook en de scherpe geur van traangas, en ik, Sajedeh, een meisje dat pas een paar dagen zeventien was geworden, hield je hand stevig vast.Ik, elfdejaars, student computertechniek, wiens hele wereld tot die nacht beperkt was tot onafgemaakte codes, kleine schoolmonitoren en meisjesdromen.Maar die nacht veranderde alles in een honderdste van een seconde.Het oorverdovende geluid van schoten, de plotselinge en diepe brand in mijn zij, en het zwaar worden van mijn benen op het natte asfalt van de straat.Herinner je je hoe de wereld om me heen draaide?Herinner je je hoe al mijn kracht samenviel in de vingers die je hand niet wilden loslaten? We gingen niet naar het ziekenhuis, mam.In je met regen doordrenkte en angstige ogen las ik hoeveel angst je had; je was bang dat ze me van je zouden scheiden, je was bang dat ik in plaats van in jouw armen, in…
ساجده کریمی پیرموسایی · نراتا · آستانهاشرفیه
