Gevallen held Peyman Lotfi; ik kom snel terug
Overlijden Peyman Lotfi 33 jaar oud in Iran Sjahsavar
Geschreven door: Miehchak Sepied
Het was de nacht van 9 januari (19 Dey). Peyman stond opnieuw bij de deur. Hij had dezelfde zwarte trui aan en zijn hand bleef op de klink rusten. Het licht uit de gang viel op zijn gezicht en maakte de sporen van de hagelslag van de nacht ervoor nog duidelijker zichtbaar. Zijn verse wond was nog niet genezen; de huid eromheen was blauw en gezwollen, als een herinnering die maar niet wilde helen. Bij het zien van zijn gezicht kromp mijn hart aaneen. Ik wilde zijn hand grijpen, de deur dichtdoen en voorkomen dat hij ook maar één stap van huis zou zetten. Maar ik wist dat Peyman op zijn vader leek; als hij een besluit nam, doordrukte hij dat niet met geschreeuw. Hij zweeg, keek je aan en ging daarna zijn eigen weg. Ik stond altijd achter hem en zei dan: 'Pas goed op jezelf.' Maar die nacht zat er een krop in mijn keel. Ik zei: 'Lieve Peyman, waar ga je weer naartoe? Heb je jezelf eigenlijk wel in de spiegel gezien? Als jij er vanavond als enige niet bent, gebeurt er echt niks, bij God.' Hij keek me aan. Zijn ogen waren rustig, maar achter die kalmte schitterde iets wat ik niet kon veranderen. Niet met gesmeek, niet met tranen, en zelfs niet door hem te herinneren aan de nacht ervoor,…
پیمان لطفی · نراتا · شهسوار · ۱۹دی۱۴۰۴
