جاویدنام مهدی بقایی؛ رانِد ناتمام
Overlijden Mehdi Baghaei 24 jaar oud in Iran Isfahan حوالی خیابان بزرگمهر و هشتبهشت اصفهان
Geschreven door: Miehchak Sepied
De geur van menthololie vermengde zich met de geur van het versleten leer van de handschoenen en de koelte van het cement in de sportschool. Deze combinatie was, tijdens de stille middaguren, de hele wereld van Mehdi; een sportschool die hij zelf onlangs had opgezet en waarvan hij nu de eigenaar was, en niet langer slechts een leerling. Het wikkelen van de bandages om zijn polsen was voor hem een ritueel, geen vluchtig klusje voor het betreden van de ring. Hij begon bij de pols; geduldig reeg hij de ruwe, rode stof tussen zijn vingers door en knoopte die vast over zijn knokkels. Nu leerde hij dit ritueel ook aan zijn pupillen. Zijn pupillen zeiden dat Mehdi iemand was die warm en toegankelijk was voor iedereen, oog had voor ieder van hen, en als een van hen een dag niet op de sportschool verscheen, ging hij er zelf achteraan om hem weer naar de training te halen. Op een van die dagen was de wijzer van de wandklok in de sportschool net de tien uur in de ochtend gepasseerd. Het fletse winterlicht viel door de hoge, doffe ramen van de zaal op de blauwe vloermatten. Zijn vriend hield zijn telefoon omhoog: "Mehdi, neem eens even je dekking aan, dan neem ik een foto." Mehdi ging klaarsta…
مهدی بقایی · موی تای · اصفهان
