جاویدنام مجید رضوانیفر؛ از رنج معیشت تا دغدغه آزادی
Overlijden Majid Rezvanifar 45 jaar oud in Iran Langarud میدان فرمانداری
Geschreven door: Sepehr
Majid Rezvanifar was een hardwerkende vader; zo iemand die zijn vermoeidheid bij de voordeur achterliet, opdat de zorgen van het dagelijks leven het huis niet zouden binnendringen. Hij zette alles op alles om het bestaan voor zijn gezin en zijn geliefde kind wat vrediger en lichter te maken. Hij had zijn middelbareschooldiploma behaald en werkte als zelfstandige. In het jaar 2022 (1401) kon Majid zijn ogen niet sluiten voor wat er zich op straat en onder de mensen afspeelde. Zijn geweten stond hem niet toe de makkelijke weg van het zwijgen te kiezen. Drie jaar later, toen de last van het bestaan nog zwaarder op de schouders van de mensen drukte, voelde hij die pijn om zich heen heviger dan ooit; in het leven van mensen die dag in dag uit vochten om het hoofd boven water te houden. De gedachte aan de kwetsbaren in de samenleving liet hem niet los, en hij was diep verbolgen over de omstandigheden waarin de mensen verstrikt waren geraakt. Het lijden van de mensen beperkte zich voor Majid niet louter tot schralere maaltijden en een zwaarder leven; hij zag ook het gebrek aan vrijheid als een wezenlijk deel van diezelfde pijn. Deze samenloop van zorgen, zijn diepe medemenselijkheid en zi…
مجید رضوانیفر · لنگرود
