جاویدنام یحیی عباسی آبادچی؛ مامان و بابام رو صدا کنید
Overlijden یحیی عباسی آبادچی 16 jaar oud in Iran Isfahan نجف آباد
Geschreven door: Noera
Yahya Abbasi Abadchi was pas zestien jaar oud; zijn gezicht had nog de zachtheid van zijn prille jeugd, maar het leven had zijn handen al vroeg met hard werken vertrouwd gemaakt. Vanaf zijn twaalfde stond hij zomers en op vrije dagen zij aan zij met zijn vader te werken; op schooldagen bevond hij zich echter in een heel andere wereld, verdiept in de boeken en lessen van de elfde klas. Hij kon goed leren en zag voor zichzelf een heldere toekomst weggelegd; hij wilde elektrotechnisch ingenieur worden. Het leven hield voor Yahya nog zoveel in petto wat hij nog niet had mogen ervaren: jaren die nog moesten aanbreken, een levenspad dat net vorm begon te krijgen, en een puberteit die langzaam plaatsmaakte voor volwassenheid. Maar de dagen voorafgaand aan 8 januari (18 dey) hadden Yahya vroeger dan had gemoeten oog in oog gebracht met een andere kant van het leven. Zelfs vóór de twee nachten van de oproep was hij al de straat op gegaan om te demonstreren. Een dag eerder was hij in zijn knie geraakt door hagelpatronen en stonden zijn ogen rood van het traangas. Hij had ternauwernood aan het geweld weten te ontkomen en het huis van een familielid bereikt; uitgeput en ontredderd, lijkbleek d…
یحیی عباسی آبادچی · نجف آباد · دانشآموز · تیر خلاص
