جاویدنام نسیم پورآقایی؛ مادر دو فرزند در آغوش همسرش جاویدنام شد
Overlijden نسیم پورآقایی 44 jaar oud in ایران Teheran آریاشهر
Geschreven door: سپهر
نسیم پورآقایی، ۴۴ ساله، متولد شهریور 1359، مهندس مکانیک و مادر دو فرزند بود؛ پسری ۱۳ ساله و دختری ۷ ساله که چشم‌انتظار بازگشت مادرشان بودند. او در ساعات پایانی شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، زمانی که بسیاری از معترضان در حال ترک خیابان‌ها و بازگشت به خانه بودند، در منطقه صادقیه تهران هدف گلوله جنگی قرار گرفت. تیر به گردن او اصابت کرد و زندگی‌اش در همان خیابان خاموش شد. همسرش او را بغل کرده بود که آسیب نبیند اما یک‌آن حس می‌کند که دستش خیس شده و نسیم سبک شده است. وقتی صدایش می‌زند، می‌بیند که دارد خون بالا می‌آورد و می‌فهمد تیر خورده است. او از مردم کمک می‌خواهد اما در آن شرایط دهشتبار صدایش شنیده نمی‌شود. در نهایت همسرش ناچار می‌شود پیکر بی‌جان نسیم را بیش از یک ساعت بر دستان خود حمل کند؛ از بیم آن‌که مأموران سرکوب پیکر نسیم را ضبط کنند. خستگی سرانجام توانش را می‌گیرد. در یکی از کوچه‌ها می‌نشیند؛ نسیم همچنان در آغوشش است. دو جوان که از آن‌جا عبور می‌کنند، وقتی صحنه را می‌بینند می‌گویند: این‌جا ننشینید، اگر مأمورها ببینند پیکر را از شما می‌گیرند. آن‌ها سوییچ خودرو را از همسر نسیم می‌گیرند و می‌گویند ماشین را برایش می‌آورند. در همان هنگام، زنی که خانه‌اش در همان کوچه بود، در را می‌گشاید و او را به داخل دعوت می‌کند. تا بازگشت آن دو جوان، صاحب‌خانه ملحفه‌ای می‌آورد و پیکر سرد نسیم را در آن می…
تهران · نسیم پورآقایی · اشرفی اصفهانی
