جاویدنام امیرعلی سقایی؛ قابِ ناتمامِ یک عکاس
Overlijden امیرعلی سقایی 26 jaar oud in ایران Kish
Geschreven door: نَفَس
در بیوگرافی صفحه‌ای که هنوز در شبکه‌های اجتماعی باز است، چند کلمه کنار هم آمده‌اند: «عکاس جزیره کیش». عکاس کسی است که پشت لنز می‌ایستد، نور را می‌سنجد، زاویه را تنظیم می‌کند و لحظه‌های گذرای زندگی دیگران را از فراموشی نجات می‌دهد. امیرعلی سقایی هم همین کار را می‌کرد؛ اما روزگار، مسیری دیگر رقم زد و عکاسی که همیشه پشت لنز بود، خودش به تصویر سیاه‌وسفید یک سنگ مزار بدل شد. پاییز سال ۱۴۰۵، درست در ششم مهر، وقتی تقویم روی سالروز بیست‌وشش‌سالگی امیرعلی ایستاد، ویدیویی کوتاه در فضای مجازی دست‌به‌دست شد. در آن ویدیو، صدای خود او شنیده می‌شود؛ جوانی در قاب آخرین جشن تولدش. بالای ویدیو جمله‌ای نوشته‌اند که گویی از دل یک حسرت عمیق بیرون آمده است: «این آخرین فیلم تولد، از جسم زمینی تو بود…». اما آنچه این سند تصویری را از یک یادبود ساده جدا می‌کند و به قلب واقعیت پیوند می‌زند، سطری است که در بخش نظرات همان تصویر آمده است؛ جایی که زنی به نام «نسیم»، مادر امیرعلی، زیر چهرهٔ پسرش تنها سه کلمه نوشته است: «مادر بمیرم برات». برای فهمیدن اینکه چگونه فاصلهٔ میان آن جشن تولد تا این سوگ مادرانه طی شد، باید به عقب برگشت؛ به جزیرهٔ کیش و روزهایی که امیرعلی به حرفهٔ عکاسی مشغول بود. در تصاویر به‌جامانده از او، چهره‌ای آرام و جوان دیده می‌شود که زندگی‌اش با عکاسی گره خورده بود. ردپای حرفه‌ای‌اش در جزیره نشان…
امیرعلی سقایی · کیش · بومهن · عکاس
