جاویدنام آسیه رمضانی

Overlijden آسیه رمضانی 39 jaar oud in ایران Teheran

Geschreven door: نَفَس

آسیه رمضانی، اهل تهران، ۳۹ ساله و مادر یک دختر نوجوان و یک پسر دبستانی بود. او در میان خانواده و نزدیکانش به زنی پرانرژی، امیدوار و مهربان شناخته می‌شد که با حضورش به اطرافیان روحیه می‌بخشید. دخترش در توصیف او نوشته است که آسیه از آن انسان‌هایی بود که با لبخند و جسارت خود، دیگران را به عبور از ترس‌ها و ادامه دادن مسیر زندگی تشویق می‌کرد. آسیه رمضانی در تاریخ ۱۹ دی‌ماه، ساعت ۱:۲۹ بامداد، بر اثر شلیک مستقیم گلوله جان خود را از دست داد. دختر آسیه برای زنده نگه داشتن یاد مادرش، گل لیلیوم را نماد او برگزیده است؛ گلی که به گفته او نماد نور، قدرت در عین لطافت و زیبایی است. او از مردم خواسته است هر زمان که لیلیوم می‌بینند، به یاد زنی باشند که با خنده‌هایش دنیا را برای دیگران روشن‌تر و سبک‌تر می‌کرد. خانواده آسیه پس از سه روز جست‌وجو و سرگردانی میان کهریزک و بهشت زهرا، سرانجام از سرنوشت او آگاه شدند. به گفته دختر نوجوانش، پس از این روزهای دشوار انتظار و بی‌خبری، آن‌چه از مادرش به خانواده تحویل داده شد، کلاه خون‌آلود آسیه و کش موی او بود؛ کش مویی که به گفته او، نقش خون مادرش بر آن باقی مانده بود. دختر آسیه این لحظه را یکی از تلخ‌ترین خاطرات زندگی خود توصیف کرده است؛ لحظه‌ای که به جای آغوش مادر، تنها چند یادگار خونین از او به دست خانواده رسید. این یادگارها برای فرزندان و نزدیکانش به نشانه‌ای…

آسیه رمضانی · تهران · 1430 · لیلیوم

Lees de volledige tekst hier