جاویدنام محمدجواد فردوس خبازی

Overlijden محمدجواد فردوس خبازی 37 jaar oud in ایران Ramsar ساختمان سپاه پاسداران

Geschreven door: نَفَس

در میان قاب‌های چوبی و شیشه‌هایی که نور شمع بر آن‌ها می‌لغزد، دو تصویر از مردی سی‌و‌هفت‌ساله در رامسر به یادگار مانده است؛ مردی که هم‌شهریانش او را فردوس صدا می‌زدند. در یکی از این تصویرها، او بر تاتامی آبی و زرد ایستاده است؛ لباس جودوی آبی‌رنگ بر تن دارد و کمربند سیاهی که خطی سفید از میانه‌اش می‌گذرد، نشان از سال‌ها ممارست و تجربه‌ی او روی تشک ورزش‌های رزمی می‌دهد. لبخندی گشاده بر لب دارد که با چهره‌ی آرام او در قابی دیگر گره می‌خورد؛ جایی که دست‌هایش را با اطمینان و مهر روی شانه‌های پسر نوجوانش بهراد گذاشته است و هر دو با کاپشن‌های چرمی مشکی رو به دوربین ایستاده‌اند. این دو یادگار، خلاصه‌ای از زندگی محمدجواد فردوس خبازی است؛ همسری مهربان، پدری دلسوز، ورزشکاری با‌سابقه و مردی که تمام سال‌های جوانی‌اش را در شهری میان کوه و دریای مازندران برای ساختن فردایی روشن‌تر صرف کرد. فردوس، فرزند محمدرضا و بهجت، اهل و ساکن رامسر بود و در کنار همسرش، برادرش فرزین و فرزندش بهراد، روزگارش را با کار و ورزش می‌گذراند. نزدیکانش او را مردی می‌شناختند که دل‌بسته‌ی طبیعت بود و در سال‌ها کار و تلاش، خستگی به خود راه نمی‌داد. حاصل این تلاش‌ها راه‌اندازی یک مغازه‌ی تعویض روغن در رامسر بود؛ کسب‌وکاری تازه که قرار بود تکیه‌گاه آرامش او و خانواده‌اش باشد. اما مسیر زندگی او در دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با اوج‌گیری…

جاویدنام · محمدجواد فردوس خبازی · رامسر · ورزشکار

Lees de volledige tekst hier

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.