جاویدنام سامیار علیپور
Overlijden سامیار علیپور 15 jaar oud in ایران Teheran تهرانپارس
Geschreven door: رودابه
پیکر بی‌جان سامیار علیپور، نوجوان ۱۵ سالهٔ ساکن خاک‌سفید تهرانپارس، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ با شلیک گلولهٔ جنگی مأموران سرکوبگر جمهوری اسلامی بر زمین افتاد؛ نه در میدان جنگ، نه در خط مقدم، بلکه در خیابانی که هر روز از آن عبور می‌کرد. روایت‌ها می‌گویند که او از پشت‌بام، با شلیک مستقیم گلولهٔ جنگی یک تک‌تیرانداز حکومتی هدف قرار گرفت؛ شلیکی که بی‌هیچ هشدار و بی‌هیچ درنگی، سر نوجوانی را نشانه رفت که تنها چند دقیقه پیش با خنده و اطمینان به خانواده‌اش گفته بود: «فقط ساچمه می‌زنن… با من کاری ندارن… تیر بهم نمی‌زنن.» سامیار، دانش‌آموزی عاشق فوتبال، آن روز برای دفاع از رؤیایی ساده و انسانی از خانه بیرون رفت؛ رؤیای آزادی. آخرین جمله‌اش به پدر، نه یک خداحافظی معمولی، که وصیتی نانوشته بود: «می‌روم برای آزادی وطن‌مان.» اما شب تهرانپارس، شبی که تاریکی‌اش با صدای گلوله شکافته شد، اجازه نداد او به خانه برگردد. گلوله‌ای که از فاصله‌ای دور شلیک شد، نه هشدار بود و نه پراکندن جمعیت؛ شلیک به قصد کشتن بود. حتی گروه‌های افراطی که جهان آن‌ها را به خشونت می‌شناسد، چنین بی‌پروا کودکان را هدف نمی‌گیرند. پرسش تلخ و سنگینی که در ذهن بسیاری مانده این است: چه ذهنیتی، چه دستگاهی، چه تربیتی می‌تواند نوجوانی ۱۵ ساله را دشمن ببیند و سرش را نشانه بگیرد؟ پیکر سامیار روز شنبه ۲۰ دی‌ماه، در قطعهٔ ۳۲۷ بهشت‌زهرا به خاک سپرده…
سامیارعلیپور · نوجوان ۱۵ساله · تهرانپارس
