جاویدنام ابوالفضل ترک؛ سربازی که نخواست تماشاگر باشد
Overlijden ابوالفضل ترک 20 jaar oud in ایران Teheran دولت آباد، شهرری
Geschreven door: رودابه
در میان روزهای پرالتهاب دی‌ماه ۱۴۰۴، نام ابوالفضل ترک نیز به فهرست جوانانی پیوست که زندگی‌شان در میانهٔ خیابان و آرزوهای ناتمام خاموش شد. ابوالفضل، متولد ۱۲ تیر ۱۳۸۴، جوانی ۲۰ ساله، اهل و اصالتاً از خانواده‌ای لر و ریشه‌دار در ملایر بود. او تنها پسر خانواده و تنها برادر یک خواهر بود؛ پسری که به گفتهٔ نزدیکانش، قلبی مهربان، اخلاقی کم‌نظیر و روحیه‌ای سرشار از محبت داشت. علاقه‌اش به حیوانات زبانزد اطرافیان بود و لبخند همیشگی‌اش بسیاری را مجذوب خود می‌کرد. قامت بلندش که بیش از دو متر بود، باعث شده بود همه او را با قد رشید و چهرهٔ خندانش به یاد بیاورند. ابوالفضل دلبستگی ویژه‌ای به خاندان پهلوی داشت و علاقه‌اش به شاهزاده رضا پهلوی و خانوادهٔ او تا آن‌جا بود که تصویر آنان را به‌عنوان پس‌زمینهٔ تلفن همراه خود انتخاب کرده بود. چندماه پیش از آغاز جنگ دوازده روزه، در خرداد ۱۴۰۴، به خدمت سربازی اعزام شد و در وزارت دفاع مشغول خدمت بود. هشت ماه از دوران سربازی‌اش گذشته بود و با وجود سختی‌های خدمت، همچنان پر از امید و شوق زندگی به آینده می‌اندیشید. شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه، با آن‌که طبق مقررات به او مرخصی داده نشده بود، روز جمعه ۱۹ دی خود را به خانه رساند تا خانواده‌اش را ببیند. اما آن روز، دیدار با خانواده آخرین بازگشت او به خانه بود. ابوالفضل پس از ساعتی استراحت، تنها با هدف پیوستن به فراخوان…
ابوالفضل ترک · سرباز · عاشق حیوانات · دولت آباد، اصلیت ملایر
