جاویدنام شیوا رحیمی؛ زنی با کیف پزشکی در میدان تیر

Dödsfall شیوا رحیمی 35 år gammal i ایران Teheran صادقیه

Skriven av: رودابه

هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، تهران نیز مانند بسیاری از شهرهای ایران صحنه اعتراض مردمی بود. خیابان‌ها مملو از شهروندانی شده بود که صدای اعتراض‌شان را بلند کرده بودند. نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی با تمام خشونت و درنده‌خویی خود به خیابان‌ها آمدند. سرکوب، تنها به پراکنده کردن جمعیت محدود نماند؛ گلوله، خشونت و کشتار، پاسخ حکومتی بود که بار دیگر برای حفظ قدرت، جان انسان‌ها را هدف گرفت و بی‌رحمانه خیابان را به میدان تیر تبدیل کرده بودند. شیوا رحیمی، آن روز در محدوده فلکه صادقیه تهران حضور داشت. او با همراه داشتن کیف پزشکی، به مجروحان و آسیب‌دیدگان اعتراضات کمک می‌کرد، همان‌جا هدف شلیک مستقیم قرار گرفت. شش گلوله به بدن او اصابت کرد و جان خود را از دست داد. زنی که در آن لحظات برای نجات جان دیگران تلاش می‌کرد، خود قربانی همان خشونتی شد که مجروحان خیابان از آن گریزان بودند. جان‌باختن شیوا بخشی از سرکوب گسترده اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بود؛ اعتراضاتی که شمار زیادی از شهروندان در جریان آن کشته شدند. شیوا، ۳۵ ساله، مادر بود. دو فرزند داشت؛ پناهِ دو کودک، آغوشی که خانه با بودنش معنا می‌گرفت. گلوله‌ای آمد و میان او و فردای فرزندانش ایستاد. از آن روز، دو کودک ماندند و جای خالی مادری که دیگر در را باز نمی‌کند، صدایش در خانه نمی‌پیچد و دست‌هایش برایشان ناز و نوازش نمی‌آورد. شیوا رفت، اما مادر بودنش تمام نشد؛ در چ…

ساری · شیوا رحیمی · تهران · صادقیه

Läs hela texten här

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.