جاویدنام محمدرضا سمیعی
Dödsfall محمدرضا سمیعی 20 år gammal i ایران Shiraz معالیآباد
Skriven av: نَفَس
شیراز، شهر عشق و بهار؛ شهر کوروش بزرگ، شهر کریمخان زند و لطفعلیخان زند. در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، خیابانهای این شهر تاریخی شاهد اعتراضاتی بود که نام و خاطره برخی از جوانانش را در حافظه مردم ماندگار کرد. در میان آنان، محمدرضا سمیعی، جوانی ۲۰ ساله، اصالتاً اهل شهر همایجان در شهرستان سپیدان استان فارس و ساکن شیراز بود؛ جوانی که در آغاز راه زندگی قرار داشت و همچون بسیاری از همنسلانش، آرزوها و امیدهای فراوانی برای آینده در سر میپروراند. او از فرزندان دیار فارس بود؛ دلیر همانند کریمخان و خوشسیما همانند لطفعلیخان زند. نام محمدرضا برای خانواده و نزدیکانش با غیرت، شجاعت و جوانمردی گره خورده است؛ جوانی از سرزمینی که تاریخش با دلاوری و آزادگی درآمیخته است. در ۱۸ دیماه، در خیابان معالیآباد شیراز، محمدرضا سمیعی بر اثر شلیک مستقیم گلوله جان خود را از دست داد. به گفته یک منبع مطلع، او با اصابت سه گلوله جنگی کشته شد و پیکرش پس از حدود یک هفته به خانواده تحویل داده شد. همچنین بنا بر روایتهای منتشرشده، نیروهای حکومتی اجازه برگزاری مراسم خاکسپاری عمومی را ندادند و پیکر این جوان تنها با حضور پنج نفر از اعضای خانواده به خاک سپرده شد؛ وداعی تلخ و محدود که بر اندوه خانواده و نزدیکانش افزود. مراسم چهلم این جوان برومند در حالی برگزار شد که مزار و اطراف آن با گل آراسته شده بود و حتی از سقفی که…
محمدرضا سمیعی · شیراز · همایجان · خیابان معالیآباد