رضا خانزاده؛ جوانی که در اسفراین ماند
Dödsfall رضا خانزاده 19 år gammal i ایران Norra Khorasan اسفراین
Skriven av: نارینا
رضا خانزاده، ۱۹ ساله، اهل اسفراین و از کردهای کرمانج خراسان بود؛ شهری در خراسان شمالی که مردمش با کوه، دشت و زبان کرمانجی زندگی می‌کنند. او در همان خاک بزرگ شده بود و مثل بسیاری از جوانان هم‌سن‌وسالش، با امید به روزهایی بهتر نفس می‌کشید. نوزده سالگی سنی است که آدم هنوز می‌تواند رؤیا ببافد و باور کند که آینده در دستان خودش است. رضا جوانی بود که هنوز در آغاز راه زندگی قرار داشت. به گفته یکی از دوستانش، او همیشه پرانرژی بود، دوست داشت حرف بزند، دیده شود و جایی در میان مردم داشته باشد. همیشه آرزو داشت چهره‌ای تلویزیونی شود؛ می‌خواست صدایش شنیده شود و تصویرش دیده شود. پیش از حضور در خیابان، ویدیویی از او منتشر شد که بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی یافت. در آن ویدیو گفته بود: «من همه ایران را دوست داشتم.» این جمله کوتاه، اما سنگین بود. در هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، وقتی اعتراضات به خیابان‌ها کشیده شد، رضا هم رفت. او سلاحی نداشت و تهدیدی ایجاد نکرده بود؛ فقط آمده بود تا برای کشوری که دوستش داشت اعتراض کند. اما در جریان اعتراضات مردمی، با شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی جان باخت. گلوله‌ای که به او اصابت کرد، نه فقط جسمش را خاموش کرد، بلکه رؤیای چهره‌ای تلویزیونی شدن را هم با خود برد. شلیک مستقیم نیروهای امنیتی، صدای او را خاموش کرد، اما نامش و آن جمله کوتاه را زنده نگه داشت. رضا خانزاده یکی…
رضا خانزاده · اسفراین
