جاویدنام سهیل قوتی حسن‌کیاده؛ جوانی از سرزمین باران
Dödsfall سهیل قوتی حسن‌کیاده 29 år gammal i ایران Gilan آستانه اشرفیه
Skriven av: سپهر
سهیل قوتی حسن‌کیاده، فرزند بهمن، ۲۹ ساله بود؛ جوانی از آستانه‌اشرفیه، از سرزمین شالیزارهای سبز و باران‌های بی‌پایان. تا مقطع دیپلم درس خوانده بود و به‌عنوان مشاور املاک کار می‌کرد. اما برای مادرش، سهیل تکیه‌گاه خانه بود. پدرش سال‌ها پیش از دنیا رفته بود و سهیل، با همه جوانی‌اش، بار زندگی را بر دوش گرفته بود. مجرد بود و با مادرش زندگی می‌کرد؛ مادری که خانه برایش با حضور پسرش معنا داشت. نزدیکان، سهیل را به عنوان جوانی پاک‌سرشت و مسئولیت‌پذیر به یاد می‌آورند؛ جوانی که به ورزش بدن‌سازی علاقه داشت و به‌صورت حرفه‌ای آن را دنبال می‌کرد. بدنش را با تمرین می‌ساخت، اما شاید هیچ‌کس نمی‌دانست روزی باید برای ایستادن، نه فقط در برابر سنگینی وزنه‌ها، که در برابر ظلم و بی‌عدالتی هم آماده باشد. ۱۸ دی، سهیل به جمع معترضان پیوست. همان روز، گلوله‌های ساچمه‌ای دستش را زخمی کردند؛ زخمی که می‌توانست برای یک شب، بهانه‌ای کافی باشد تا به خانه برگردد و پشت پنجره‌ای امن، دور از هیاهوی خیابان بماند. اما دل بی‌قرار و وجدان بیدارش اجازه نمی‌داد آرام بگیرد و در خانه بماند. شامگاه ۱۹ دی، بار دیگر از خانه بیرون زد. این‌بار خیابان جهاد آستانه‌اشرفیه، آخرین مسیر قدم‌های او شد. سهیل همراه چند تن از دوستانش بود. برای لحظاتی از آن‌ها فاصله گرفت و چند قدم جلوتر رفت؛ چند قدم کوتاه که فاصله‌اش را از دوستان بیشتر کرد و او…
سهیل قوتی حسن‌کیاده · آستانه‌اشرفیه · گیلان
