جاویدنام امیرمهدی کشاورز سیاه پوش؛ رویای ناتمام
Dödsfall امیرمهدی کشاورز سیاه پوش 17 år gammal i ایران Qazvin زیباشهر
Skriven av: نورا
از امیرمهدی فیلم‌هایی مانده که تماشایشان سخت است؛ نه چون غمگین‌اند، درست برعکس، چون امیرمهدی در آن‌ها می‌خندد، می‌رقصد، برای دوربین ادا درمی‌آورد و در یکی‌شان دستمالی در دست گرفته و با ریتم موسیقی شادی می‌کند. در عکس‌های دیگر لباس فوتبال به تن دارد و کنار هم‌تیمی‌هایش ایستاده، جایی مقابل تخت جمشید عکس گرفته و در فیلمی از محرم، پشت طبل هیئت مینوازد. این‌ها تکه‌های هفده سال زندگی امیرمهدی کشاورز سیاه پوش است؛ متولد ۳۱ مرداد ۱۳۸۷، دانش‌آموز رشته‌ی معماری و فوتبالیست باشگاه زاگرس قزوین. پیراهن شماره ۲۹ را می‌پوشید و فوتبال معنای زندگی‌اش بود. یک روز هم با همان اطمینان نوجوانی به مادرش گفته بود: «یه روزی انقدر معروف می‌شم که همه منو بشناسن و دنبال مادرم بگردن.» اما پیش از آنکه هجده‌ساله شود، ۱۹ دی از راه رسید. ۱۹ دی ۱۴۰۴، زیباشهر قزوین هم همچون گوشه گوشه‌ی ایران صحنه ی تقابل خیر و شر بود، طَرَفی، نیروهای مسلح و آن‌طرف مردمی که آماده بودند تا صدایشان را به گوش جهان برسانند. امیرمهدی هم به خیابان رفت. در میان شلیک نیروهای سرکوب، دو گلوله‌ی جنگی به کمر و پایش اصابت کرد. پسر هفده‌ساله‌ای که از خانه بیرون رفته بود، دیگر به خانه برنگشت. آن شب فقط جان یک نوجوان را نگرفتند؛ یک رؤیای بزرگ را ناتمام گذاشتند. پسری را از کلاس معماری گرفتند، فوتبالیستی را از زمین بازی و فرزندی را از آغوش خانواده‌ای…
امیرمهدی کشاورز سیاه پوش · قزوین · فوتبالیست · زیباشهر
