جاویدنام دانیال برکتی؛ من مذهبی‌ام اما عرزشی نیستم

死亡 دانیال برکتی 23 岁 在 ایران 德黑兰 تهرانپارس

作者: جاوید

روایت دانیال برکتی، روایتی است که از میان گفته‌های مادرش، چند پیام، چند استوری و خاطرات پراکنده شکل گرفته؛ روایتی میان سوگ، جست‌وجو و اختلاف بر سر به‌یادآوردن. دانیال ۲۳ ساله بود و در تهران‌پارس، ۱۸ دی‌ماه در جریان همان روزهای پرتنش، با شلیک گلوله به پهلو جانش را از دست داد. او در خانواده‌ای مذهبی بزرگ شده بود، اما نگاه خودش نسبت به دین و سیاست فاصله‌ای جدی با روایت رسمی داشت. آخرین استوری‌اش نیز در همین فضا منتشر شد؛ متنی تند و صریح که در آن میان «مذهبی بودن» و «همراهی با حکومت» مرز می‌کشد و خطابش به کسانی است که به تعبیر او، دین را در خدمت قدرت قرار داده‌اند. جمله‌هایی مثل «اگر مذهبی هستید باید در صف اول مخالفین باشید»، «مذهبی عرزشی جیره‌خوره» و این‌که «من مذهبی هستم اما عرزشی نیستم » از آخرین ردهای باقی‌مانده از او است. اما بعد از آن شب، زندگی خانواده‌اش وارد مرحله‌ای شد که دیگر اسمش زندگی نبود؛ جست‌وجو بود. مادرش در روزهای پس از حادثه، به بیمارستان‌ها و مراکز مختلف مراجعه کرده؛ دنبال نامی، نشانی یا حتی یک ثبت ساده. در بیمارستان فلکه سوم به او گفته‌اند لیستی از اسامی وجود ندارد. لحظاتی بعد، مردی او را صدا زده و سبدی پر از لنگه‌کفش‌های باقی‌مانده از جان‌باختگان را نشانش داده؛ کفش‌هایی که به گفته آن فرد، چون نام افراد ثبت نمی‌شد، نگه داشته می‌شدند تا شاید خانواده‌ها از روی آن‌ها ع…

دانیال برکتی · تهران · جاویدنامان تهرانپارس · جاویدنامان تهران

在此阅读全文

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.