جاویدنام مهدی پورحاجی باقر؛ دایی
死亡 مهدی پورحاجی باقر 48 岁 在 ایران 德黑兰 تهرانسر
作者: آناهیتا
همه‌چیز از شامگاه هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴ شروع شد؛ شبی که باعث شد مهدی را بشناسیم. مهدی آن شب همراه با خواهرزاده‌اش، آرش عسگری، در محدوده‌ی تهرانسر، در غرب پایتخت، در اعتراضات حضور داشت. در جریان اعتراضات، مهدی هنگامی که داشت به دو نفر کمک می‌کرد، هدف تیراندازی قرار گرفت. گلوله به پهلوی او اصابت کرد و مهدی بر اثر این جراحت جان خود را از دست داد. آرش هم در آن لحظات کنار دایی‌اش بود که گلوله‌ی جنگی به سرش اصابت کرد و در دم جان باخت. مهدی و خواهرزاده‌اش همان شب، کنار یکدیگر کشته شدند. مهدی از اهالی شهریار و پدر دو فرزند بود و در کنار شغل و زندگی روزمره‌اش، علاقه‌ی ویژه‌ای به ورزش داشت. بیلیارد از علاقه‌مندی‌هایش بود و در کاراته نیز به سبک شیتوریو و بخش کومیته علاقه داشت. در جمله‌ای که از مهدی به یادگار مانده، شاید بتوان نگاه او به زندگی را این‌گونه خلاصه کرد: «زندگی آسان‌تر نمی‌شود؛ این تو هستی که قوی‌تر می‌شوی.» در میان اعضای خانواده، مهدی را با محبت «دایی» صدا می‌زدند؛ نامی صمیمانه که از نزدیکی و جایگاه او در میان خانواده حکایت داشت. در تصاویر و ویدئوهایی که از او به یادگار مانده است، مهدی را در حال رقصیدن و شادی می‌بینیم؛ مردی خوش‌مشرب و بانشاط که از لحظه‌های شاد زندگی لذت می‌برد. دوستانش نیز از او به‌عنوان انسانی بامعرفت و باارزش یاد کرده‌اند. همان دوستانی که شامگاه هجدهم دی‌ماه در کنار…
مهدی پورحاجی‌باقر · کاراته · صادقیه · تهرانسر
