جاویدنام محمدمتین مصلح؛ پسر چشمآبی ایران
死亡 محمدمتین مصلح 24 岁 在 ایران 德黑兰 نازیآباد
作者: جاوید
مادرش او را «پسر چشمآبی ایران» صدا میزد؛ محمدمتین مصلح، جوان ۲۴ سالهای که از باخرز خراسان رضوی به تهران آمده بود و در محلهی پیروزی زندگی میکرد. کارش تعمیر تلفن همراه بود؛ با گوشیهایی سروکار داشت که هرکدام برای دوباره روشن شدن، به دستهای ماهر و حوصلهی او نیاز داشتند. کسی چه میداند، شاید آن روزها برای خودش هم نقشههایی داشت؛ برای کارش، برای فردایی که قرار بود از راه برسد. دیماه ۱۴۰۴، خیابانهای ایران دیگر تاب ادامهی آن زندگی را نداشتند. اعتراضها از اعتصاب بازاریان و کسبه آغاز شده بود و به شهرهای مختلف رسیده بود. مردم خواستار پایان حکومت جمهوری اسلامی بودند و در خیابانها شعار «جاوید شاه» و «این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده» سر میدادند؛ شعارهایی که خواستهشان برای تغییر حکومت و بازگشت خانواده پهلوی را آشکار میکرد. با فراخوان شاهزاده رضا پهلوی برای حضور و اعلام خواستهها در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، موج اعتراضات گستردهتر شد. مردم قرار بود صدایشان را به هر شکل ممکن به گوش هم برسانند؛ یا در خیابان، یا از خانهها و پشتبامها. جمعه ۱۹ دی، محمدمتین به نازیآباد رفت. آن شب، خیابانهای تهران صحنهی حضور مردمی بود که برای آیندهای متفاوت به میدان آمده بودند. اما نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی به سوی معترضان شلیک کردند. دو گلوله به پاهای محمدمتین اصابت کرد؛ یکی به زانویش و دیگری به شری…
نازیآباد · محمدمتین مصلح · انقلاب شیروخورشید · جاویدشاه